«Το Πολυτεχνείο δεν ήταν ποτέ μία εθνική εορτή και για αυτό ενοχλεί.
Ενοχλούσε πάντοτε τη δεξιά και την ενοχλούσε γιατί το Πολυτεχνείο ήταν κατά πολλούς ήταν το στοιχείο που προσέδωσε στην περίοδο της μεταπολίτευσης την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς.
Η αντίσταση της νεολαίας και της πρωτοπορίας του κινήματος και των δυνάμεων της Αριστεράς στην ξενοκίνητη επτάχρονη δικτατορία. Αυτό που ενοχλούσε όσο περνούσε ο καιρός ήταν η προβολή της εξέγερσης στο σήμερα.
Η αμφισβήτηση της δεξιάς για το Πολυτεχνείο αφορούσε και τις μεγάλες κατακτήσεις της μεταπολίτευσης και κυρίως την προβολή στους αγώνες του σήμερα. Ήταν πάντοτε αμφισβήτηση στους αγώνες του σήμερα».
Αλ. Τσίπρας στη σημερινή διαδικτυακή εκδήλωση μνήμης της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για το Πολυτεχνείο με τίτλο : "Ένας διαρκής αγώνας για τη Δημοκρατία".
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Πέτσας, ως γνήσιος συνεχιστής και φορέας των εμφυλιοπολεμικών αντιλήψεων, βρήκε τον "εχθρό" στον όνομα της Αριστεράς. Τον κομματικό αντίπαλο τον εξέλιξε σε "εθνικό εχθρό".
Παλιότερα οι κομμουνιστές, οι αριστεροί και οι “συνοδοιπόροι” τους ήταν “πράκτορες της Μόσχας”, έλεγε αυτή η ακραία αντιδραστική αντίληψη με βάση την οποία τα συντηρητικά κόμματα κυβέρνησαν για δεκαετίες τον τόπο.
Κι όταν “ξεχάστηκαν” τα δράματα της κατοχής, είπαν ότι οι αριστεροί, εκτός από “πράκτορες της Μόσχας” ήταν και "πράκτορες του εχθρού" (γενικά) άρα και των Γερμανών. Και το έλεγαν οι συνεργάτες των Γερμανών ή οι απόγονοί τους.
Τώρα, αυτή η μητσοτακική δεξιά που κυβερνά, η πιο ακραία έκφραση των μεταπολιτευτικών δεξιών κυβερνήσεων, ονόμασε "εχθρούς" τους αριστερούς, τον ΣΥΡΙΖΑ. “Δούρειος ίππος του Ερντογάν”, είπε χθες ο Πέτσας. Ποντάροντας, αυτή την ώρα στο μίσος, στο θυμικό, στις συνειδήσεις που διαμορφώνει το απολύτως ελεγχόμενο μιντιακό σύστημα.
Ξέχασε να μας πει ότι η κυβέρνηση ουδένα πόλεμο έχει κηρύξει στον Ερντογάν, παρά μόνο στους δυστυχισμένους που ο Ερντογάν, ως διεθνής δουλέμπορος, χρησιμοποιεί. Στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, στους ανθρώπους, δηλαδή, έχει κηρύξει τον πόλεμο. Με τον Ερντογάν τα έχει βρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η Ντόρα και οι άλλοι “λαγοί” κάνουν λόγο ήδη για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου! Η κυβέρνηση δεν πήρε ούτε μισό μέτρο κατά του Ερντογάν. Δεν έβαλε βέτο, δε ζήτησε σύγκλιση των οργάνων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για τη “σύμμαχο”. Δεν πήρε καν ένα οικονομικό μέτρο.
Ποιο πόλεμο, λοιπόν, έχουμε; Πάντως με τον Ερντογάν είμαστε σύμμαχοι, καθώς φαίνεται…
Κι αν, τέλος πάντων, αναζητά δούρειους ίππους του Ερντογάν η κυβέρνηση, ας καλέσει τον Αυγενάκη και τον Δημήτρη Σταμάτη να δώσουν εξηγήσεις. Ο μεν πρώτος έλεγε πως η Ελλάδα, με κυβέρνηση Τσίπρα, προκαλούσε την Τουρκία και τον Ερντογάν!
Ο δε δεύτερος, στενός συνεργάτης του Σαμαρά, δήλωνε: “Πιστεύω πιο πολύ τον Ερντογάν από τον Τσίπρα”!
Αν τα θυμάται αυτά ο Μητσοτάκης, ο Πέτσας, η κυβέρνηση που κάνει “πόλεμο”, ας βοηθήσουμε να θυμηθούν, μέσα από τα ντοκουμέντα:
Η ΝΔ ήταν ακόμα αντιπολίτευση, ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του προκαλούσαν και τότε όπως και τώρα σαν “χωροφύλακες” της περιοχής, αλλά ο τότε γραμματέας της ΝΔ και σήμερα υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, για τις τουρκικές προκλήσεις χρέωνε την ευθύνη στην κυβέρνηση Τσίπρα! Προσέξτε, όχι γιατί απαντούσε με λάθος πολιτική (αυτό προφανώς θα μπορούσε να το ισχυριστεί, ως πολιτική κριτική) αλλά επειδή, για τον κ. Αυγενάκη, η Ελλάδα τροφοδοτούσε την ένταση με την Τουρκία! Ακριβώς όπως το έλεγε και το λέει ο Τούρκος πρόεδρος, τον οποίο ασφαλώς πίστευε και δικαιολογούσε ο Αυγενάκης!
Ναι, αυτή, με ξεκάθαρο τρόπο, ήταν η άποψη που εξέφραζε μέσω της ΕΡΤ ο κ. Αυγενάκης! Από τότε η φράση του έμεινε σαν… “βάστα γερά Ερντογάν”, ώστε να φανεί πόσο αντεθνική άποψη κατέθεσε, μόνο και μόνο για να κάνει κομματική αντιπολίτευση σε ένα κορυφαίο εθνικό θέμα.
Δείτε την εξοργιστική δήλωση που είχε κάνει τον Απρίλιο του 2018 και προκάλεσε σάλο στα social media, καθώς, ως γνωστόν, η ελληνική δημοσιογραφία στο μεγάλο της μέρος, σιωπά στα νεοδημοκρατικά (από την εποχή της αντιπολίτευσης) ξεπουλήματα και τις προκλητικές πολιτικές…
Ενώ περίπου την ίδια περίοδο, κατά την διάρκεια της πρωινής εκπομπής του Σκάι στον Γ. Αυτιά, ο εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Σταμάτης μεταξύ άλλων, δήλωσε σε σχετική ερώτηση της βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Χαράς Καφαντάρη, ότι πιστεύει περισσότερο τον Ερντογάν, από τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό.
Αλέξης Τσίπρας : "Η φθορά της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη έχει αρχίσει. Ήδη στελέχη της ΝΔ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός «ερωτοτροπούν» με την ιδέα να προλάβουν την ανατροπή των συσχετισμών, με πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Η πολιτική τους και οι αντιδράσεις που αυτή προκαλεί είναι που τους επιβάλλουν να επεξεργάζονται σενάρια πρόωρων εκλογών.
Θα την πατήσουν όμως γιατί υποτιμούν το γεγονός ότι οι εκλογές αυτές θα είναι με απλή αναλογική. Θα είναι συνεπώς μια ευκαιρία για όλα τα κόμματα, τα πρόσωπα, τις πολιτικές δυνάμεις, που τάσσονται κατά της Δεξιάς και της άκρας Δεξιάς, να απαντήσουν στο δίλημμα: Προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας ή επιστροφή στο μοντέλο της παντοδυναμίας του ενός, που αποδείχτηκε καταστροφικό για τη χώρα.
Σε κάθε περίπτωση εμείς θα είμαστε έτοιμοι για να διεκδικήσουμε στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, την λαϊκή στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ και σε μια κυβέρνηση δημοκρατικής και προοδευτικής συνεργασίας, που δεν θα έχει τη ΝΔ ως μέρος της λύσης."
«Τέτοιες χαφιεδίστικες πρακτικές που καλλιεργούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό είναι καταδικαστέες και δεν θα γίνουν η κανονικότητα που ονειρεύεται η ακροδεξιά τάση της ΝΔ».
«Αυτός που ήθελε τανκς στην ΕΡΤ, που υπερασπιζόταν τον Ρουπακιά, τον χρυσαυγίτη δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, σήμερα προχώρησε στη δημοσιοποίηση των προσωπικών στοιχείων ενός μέλους της ΚΝΕ, παραβιάζοντας έτσι κάθε έννοια ηθικής όσο και τη συνταγματική αρχή που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών» αναφέρει η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ για το πρωτόγνωρο περιστατικό με πρωταγωνιστή τον βουλευτή της ΝΔ Κ. Μπογδάνο.
Επίσης σημειώνει, «σήμερα, ο πρώην «δημοσιογράφος» του ΣΚΑΪ και νυν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μπογδάνος, προχώρησε σε μια άνευ προηγουμένου παράνομη στοχοποίηση μέλους της ΚΝΕ, που θυμίζει τις “βέλτιστες” πρακτικές του δωσιλογισμού στην χώρα μας, στις οποίες μας είχαν συνηθίσει τα πολιτικά του πρότυπα στις μαύρες περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
Αυτός που ήθελε τανκς στην ΕΡΤ, που υπερασπιζόταν τον Ρουπακιά, τον χρυσαυγίτη δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, σήμερα προχώρησε στη δημοσιοποίηση των προσωπικών στοιχείων ενός μέλους της ΚΝΕ, παραβιάζοντας έτσι κάθε έννοια ηθικής όσο και τη συνταγματική αρχή που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών».
«Βέβαια, κανείς δεν εκπλήσσεται με τον Μπογδάνο, έναν υπερασπιστή των δολοφόνων ναζί. Τέτοιες χαφιεδίστικες πρακτικές που καλλιεργούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό είναι καταδικαστέες και δεν θα γίνουν η κανονικότητα που ονειρεύεται η ακροδεξιά τάση της Νέας Δημοκρατίας.
Η μάχη απέναντι στον σκοταδισμό, την ακροδεξιά, τη συντήρηση και τη βαρβαρότητα, είναι η μάχη της γενιάς μας για μια κοινωνία ισότητας, δημοκρατίας όπου όλα τα λουλούδια θα μπορούν να ανθίσουν» καταλήγει η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες αναγνωρίζουν και πάλι, στην πράξη, τη νόμιμη κυβέρνηση του Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη διαφορά ότι βρίσκεται... σε άρνηση.
Πριν από μερικούς μήνες δύο διπλωμάτες μιας χώρας που είχε μόλις αναγνωρίσει την κυβέρνηση του αυτοαποκαλούμενου προέδρου της Βενεζουέλας, Χουάν Γουαϊδό, μάζεψαν τις βαλίτσες τους για να εγκαταλείψουν τη χώρα. Ενώ όμως οι ίδιοι έφτασαν στον προορισμό τους δεν συνέβη το ίδιο και με τις αποσκευές τους.
Οι υπάλληλοι στο τελωνείο της Βενεζουέλας αρνούνταν να σφραγίσουν τα σχετικά έγγραφα και όταν οι διπλωμάτες τούς ζήτησαν εξηγήσεις, έλαβαν μια αφοπλιστική απάντηση: «Γιατί δεν ζητάτε να σας τα σφραγίσει ο Γουαϊδό».
Εκτοτε το περιστατικό, το οποίο δημοσιεύτηκε από το δίκτυο Bloomberg, κυκλοφορεί σαν ανέκδοτο μεταξύ διπλωματών και στελεχών του υπουργείου Εξωτερικών της Βενεζουέλας. Οι τελευταίοι παρακολουθούν στωικά και με ένα ελαφρύ μειδίαμα τους πρεσβευτές δυτικών χωρών, οι οποίοι επιστρέφουν στις πρεσβείες τους στο Καράκας με κατεβασμένο το κεφάλι.
Πέρα από τον πρέσβη της Γερμανίας, ο οποίος έφυγε με ύφος σαράντα καρδιναλίων από τη χώρα και επέστρεψε σεμνά και ταπεινά στο πόστο του, αρκετοί ακόμη διπλωμάτες που νόμιζαν ότι θα συνομιλούν πλέον μόνο με τον Γουαϊδό αναγκάστηκαν να αποδεχτούν και πάλι την εξουσία της νόμιμης κυβέρνησης του Μαδούρο.
Ακόμη και η πρεσβεία της Ισπανίας, η οποία προσφέρει καταφύγιο στον επίδοξο πραξικοπηματία και συνεργάτη τού Γουαϊδό, Λεοπόλντο Λόπεζ, συνεχίζει κανονικά τις επαφές της με την κυβέρνηση Μαδούρο σαν να μην υπήρξε ποτέ η διπλωματική θύελλα των τελευταίων μηνών.
«Ο Μαδούρο διατηρεί τον έλεγχο που είχε πάντα» σημείωνε το Bloomberg – ένας εύσχημος τρόπος να πεις ότι η κυβέρνηση Γουαϊδό είναι σήμερα πιο ανύπαρκτη από ποτέ.
O Γουαϊδό έχει ορίσει 26 ψευτοδιπλωμάτες σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι σκοτώνουν την ώρα τους σε πολυτελή καφέ προσποιούμενοι ότι εκπροσωπούν μια ανύπαρκτη κυβέρνηση, ενώ στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων βρίσκουν κλειστές τις πόρτες των τοπικών υπουργείων Εξωτερικών.
Η μοναδική κυβέρνηση που παραμένει σε άρνηση για τις εξελίξεις στο Καράκας φαίνεται να είναι η ελληνική, η οποία σέρνει και το σύνολο της ελληνικής διπλωματίας σε πρωτόγνωρα και επικίνδυνα μονοπάτια. Αφού αναγνώρισε με καθυστέρηση τον Γουαϊδό, η ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε μπλεγμένη σε μια παγίδα την οποία η ίδια έστησε στον εαυτό της.
Οπως πρώτη αποκάλυψε η Deutsche Welle, ο σημερινός, έμπειρος και ιδιαίτερα επιτυχημένος πρέσβης της Ελλάδας στο Καράκας, Νίκος Κοτροκόης, τελεί υπό ένα καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας αφού έχει ολοκληρώσει τη θητεία του και θα έπρεπε να έχει ήδη αντικατασταθεί από τον Σταύρο Βενιζέλο. Αυτό όμως σημαίνει ότι ο νέος πρέσβης θα πρέπει να επιδώσει τα διαπιστευτήριά του είτε στον Μαδούρο, γεγονός που ισοδυναμεί με εκ νέου αναγνώρισή του, είτε στην ανύπαρκτη κυβέρνηση του Γουαϊδό, το οποίο σημαίνει πλήρη διακοπή διπλωματικών σχέσεων.
Την κατάσταση περιέπλεξε ο νέος σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Λατινικής Αμερικής Ιάσων Πιπίνης, ο οποίος παραλίγο να προκαλέσει διεθνές διπλωματικό επεισόδιο από τις πρώτες ώρες στο νέο του πόστο. Ο Πιπίνης, μετά την ανακοίνωση των νέων καθηκόντων του, παρουσίασε συνέντευξη που του παραχώρησε ο αυτοαποκαλούμενος πρέσβης της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, Εδουάρδο Παρέδες, στην οποία ζητούσε την εκκένωση του κτιρίου από τη νόμιμη αποστολή.
Το άκουσμα και μόνο των λέξεων «εκκένωση από την ξένη διπλωματική αποστολή» προκάλεσε φρίκη σε Ελληνες διπλωμάτες καριέρας, οι οποίοι γνωρίζουν ότι θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 22 της Σύμβασης της Γενεύης για τις Διπλωματικές Σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση η παρέμβαση στο έργο έμπειρων διπλωματών από ανθρώπους που δεν έχουν ούτε την εμπειρία αλλά ούτε και τις καλύτερες συστατικές επιστολές για το έργο τους, ενδέχεται να προκαλέσει έντονες τριβές στο επόμενο διάστημα.
Σε αντίθεση πάντως με τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό των κυβερνητικών χειρισμών το ελληνικό διπλωματικό σώμα φαίνεται να συνεχίζει κανονικά το έργο του, καθώς οι επαφές με την πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα πραγματοποιούνται χωρίς προβλήματα. Ο πρεσβευτής σύμβουλος της πρεσβείας της Βενεζουέλας, Φρέντι Φερνάντες, είχε πρόσφατα επαφές με αξιωματούχους του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, όπου συζήτησαν σειρά θεμάτων. Οταν μάλιστα τον ρωτήσαμε εάν έχει δεχτεί οποιοδήποτε επίσημο αίτημα από το ελληνικό κράτος για να εγκαταλείψει το κτίριο της πρεσβείας, η απάντησή του ήταν ένα μονολεκτικό «Οχι».
Ισως η καλύτερη συμβουλή που θα μπορούσε να δώσει κανείς στον «πρέσβη» του Γουαϊδό στην Αθήνα θα ήταν να μην εγκαταλείψει την κανονική απασχόλησή του ως διευθυντής Λατινικής Αμερικής σε γνωστή εταιρεία video games. Εκτός αν θέλει να δοκιμάσει πρώτος ένα αληθινό παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας.
Η μιντιακή ΧΟΥΝΤΑ των ΝΔ-νταβατζήδων δεν μετέδωσε την συνέντευξη του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του ΣΥΡΙΖΑ που παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας στο CNBC, στο περιθώριο του ετήσιου φόρουμ του European House Ambrosetti.
Ερωτηθείς εάν ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλέον θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον κ. Μητσοτάκη και αν η επαναφορά της ΝΔ στην εξουσία αποτελεί επιστροφή στο μέλλον, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε:
Δεν μπορώ να πω ότι είναι μία προωθητική εξέλιξη για την Ελλάδα. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουμε τρεις πολιτικές οικογένειες, κάτι σαν δυναστείες που κάποια στιγμή ανέλαβαν την εξουσία και για άλλη μία φορά, ένα μέλος της οικογένειας έγινε πρωθυπουργός, δεν αποτελεί βήμα προόδου. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης, αν και θέλει να δείχνει ότι είναι φιλοευρωπαίος, υιοθέτει βαθιά συντηρητικές θέσεις. Στο γενναίο βήμα που κάναμε για να λύσουμε το ονοματολογικό με τη Βόρεια Μακεδονία, υιοθέτησε λαϊκιστικές θέσεις πάνω στο θέμα. Συνεργάστηκε με τους πιο ακραίους δεξιούς για να μπλοκάρουν τη συμφωνία.
Νομίζω πως πρέπει να εργαστεί και να προχωρήσει μπροστά προκειμένου να αξιοποιήσει όλα όσα κάναμε τα τελευταία τεσσερισήμισι χρόνια. Καταφέραμε να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη, να βάλουμε πάλι την οικονομία σε ράγες. Όταν ανέλαβα την εξουσία, η ανεργία ήταν στο 28%, σήμερα είναι στο 17%. Το δεκαετές ελληνικό ομόλογο ήταν στο 15%, τώρα έχει πέσει κάτω από το 2,5%. Το πιο σημαντικό που πρέπει να κάνει είναι να παλέψει για ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, με πιο ευέλικτη πολιτική, κυρίως στο ζήτημα των πρωτογενών πλεονασμάτων. Εμείς είχαμε μία στρατηγική και αποδείξαμε σε όλους ότι μπορούσαμε να πετύχουμε. Ανακτήσαμε την αξιοπιστία της χώρας, είχαμε για τρία συνεχόμενα χρόνια μεγάλα πλεονάσματα. Επιστρέψαμε στην ανάπτυξη. Αλλά είπαμε, από το πρώτο τρίμηνο του 2019, ότι από το 2020 έρχεται η ώρα της ανακούφισης. Και καταφέραμε να συγκεντρώσουμε σχεδόν 40 δισεκατομμύρια στα δημόσια ταμεία, τα οποία όταν αναλάβαμε την εξουσία ήταν απολύτως άδεια. Τότε είπαμε πως πλέον μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν καταπιστευτικό λογαριασμό (escrow account) με 5,5 δισ. από τα 40 ώστε να είναι απόλυτα βέβαιοι οι εταίροι μας ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Αλλά, έχουμε την κυριαρχία και παίρνουμε την απόφαση να μειώσουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα από το 3,5% στο 2,5% το 2020. Δυστυχώς ο κ. Μητσοτάκης, όταν ανέλαβε την εξουσία δεν αποδέχθηκε την πρόταση και θέλει να διαπραγματευθεί κάτι που εμείς είχαμε πετύχει χωρίς διαπραγματεύσεις.
Ψάχνει να βρει δικαιολογία για να εφαρμόσει νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις μέσα από την αύξηση των στόχων για τα πλεονάσματα. Διότι πιστεύει στις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που ήταν στον πυρήνα των μνημονίων. Βρίσκομαι λοιπόν εδώ, όχι μόνο να εφαρμόσω ακραία αντιπολιτευτική στρατηγική, αλλά με σκοπό να είμαι χρήσιμος για το λαό και τη χώρα μου. Έχω δηλώσει ότι εάν θέλει να έχει ένα σύμμαχο για καλύτερα αποτελέσματα για τον ελληνικό λαό θα είμαι εκεί. Αλλά εάν θέλει να δώσει πίσω ότι καταφέραμε να κερδίσουμε με δύσκολες μάχες και με τις θυσίες του ελληνικού λαού, θα είμαι απέναντι.
Σε ερώτηση για το κατά πόσο παραμένει ο “ταραχοποιός αντισυστημικός ΣΥΡΙΖΑ” του 2014, όταν είχε ξαναβρεθεί στο Cernobbio της Ιταλίας, ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε:
Παραμένω αντισυστημικός. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε τι σημαίνει κατεστημένο στις μέρες μας. Επειδή νομίζω ότι η πιο κρίσιμη ερώτηση είναι το για ποια συμφέροντα αγωνίζεσαι. Ποιον θέλεις να προστατεύσεις. Αν θέλουμε να προστατέψουμε τους αδύναμους, τους ευάλωτους, τότε θα πρέπει να αγωνιστείς, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις εναλλακτικά μονοπάτια για να υπερασπιστείς τα συμφέροντά τους. Και αυτό ήταν το κρίσιμο και δύσκολο ερώτημα όταν πήραμε την εξουσία. Θυμάμαι ότι, πριν από πέντε χρόνια, εδώ στο Cernobbio, όλοι πίστευαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά, που θέλουν να αλλάξουν πολιτικές στην Ευρώπη, ήταν η απειλή και ο κίνδυνος για την Ευρώπη. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, πιστεύω ότι η πλειοψηφία τους είναι πεπεισμένη ότι αυτή η απειλή δεν έρχεται από την Αριστερά. Αλλά η απειλή στην Ευρώπη έρχεται από τη Δεξιά, ειδικά από την άκρα Δεξιά. Η απειλή δεν έρχεται από τις πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν την Ευρώπη προς μια κατεύθυνση με περισσότερη Δημοκρατία και Ισότητα, αλλά από τις δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν την Ευρώπη.
Ερωτηθείς για το κατά πόσο οι απαντήσεις που έχει δώσει μέχρι στιγμής η Ευρώπη είναι ικανοποιητικές και αν διαθέτει μία συνεκτική πολιτική για την αντιμετώπιση όσων θέλουν να καταστρέψουν το ευρωπαϊκό εγχείρημα, ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε:
Νομίζω ότι η Ευρώπη έχει δυσκολία να δημιουργήσει μηχανισμό να προβλέπει το μέλλον, διότι η δική μου εμπειρία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δείχνει πως εργαζόμαστε με μια στρατηγική αναβλητικότητας και τελικά οι αποφάσεις λαμβάνονται την τελευταία στιγμή προκειμένου να αποφευχθεί η καταστροφή. Εκτιμώ πως δεν πρέπει να δουλεύουμε σε αυτό το πλαίσιο. Νομίζω, πρώτα απ’ όλα, ότι πρέπει να επιλύσουμε τα πολιτικά προβλήματα που έχουμε. Και το πολιτικό πρόβλημα έχει να κάνει με το εξής ερώτημα: Ποια είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και ποια οφείλει να γίνει;
Όλα τα κράτη μέλη πιστεύουμε ότι υπάρχουν ορισμένες αρχές που πρέπει να αποδεχτούμε. Για παράδειγμα, θα αποδεχόμαστε όλοι την αρχή της αλληλεγγύης και της κατανομής των βαρών και της ευθύνης ή θα αντιμετωπίζουμε a la carte τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις; Αυτή είναι η πιο σημαντική ερώτηση.
Σε ερώτηση για το κατά πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα στην Ευρώπη, σχετικά με τις παλαιότερες επικρίσεις του ότι τα κέρδη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατευθύνονται κυρίως στη βόρεια Ευρώπη και τη Γερμανία, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε:
Δυστυχώς, έχουν γίνει πολύ λίγα και πολύ αργά. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά δεν έχουν συντελεστεί οι ριζικές αλλαγές που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε, αυτή είναι η απάντηση. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είχαμε αυτή την άνοδο των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων και τον ευρωσκεπτικισμό στους ευρωπαίους πολίτες. Διότι δεν δώσαμε ουσιαστικές απαντήσεις στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Για παράδειγμα, νομίζω ότι τα μαθήματα που πήρε η Ευρώπη από το ελληνικό ζήτημα δεν ήταν αρκετά. Νομίζω ότι δεν έχουμε μάθει από τα λάθη του παρελθόντος. Πιθανώς, σε οικονομικό επίπεδο η Ευρώπη να έφτιαξε τους μηχανισμούς, αλλά δεν πήρε τα πολιτικά και ηθικά διδάγματα αυτής της περιπέτειας. Πιστεύω, λοιπόν, ότι είναι αναπόφευκτη η λήψη μεγάλων αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το μέλλον.
Σε ερώτηση για το κατά πόσο οι γενναίες αποφάσεις είναι η αναζήτηση μιας προοδευτικής και κοινωνικής Ευρώπης ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε:
Πρωτίστως, ναι. Παρά το γεγονός ότι αυτός είναι ο δύσκολος δρόμος, χρειάζονται γενναίες αποφάσεις προκειμένου να προσπαθήσουμε να βρούμε μια αποτελεσματική αλλά ταυτόχρονα δίκαιη λύση στο θέμα της μετανάστευσης. Νομίζω λοιπόν ότι – πριν με ρωτήσατε για τη Γερμανία, για τις βόρειες χώρες – οι εξελίξεις έχουν αποδείξει ότι ο αδύναμος κρίκος στην ευρωπαϊκή οικονομία δεν είναι οι νοτιότερες χώρες της Ευρώπης, αλλά η ίδια η Γερμανία.
Κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ότι η χώρες όπως η Γερμανία και η Σουηδία έχουν πάρει περισσότερους πρόσφυγες που αιτούνται άσυλο, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε:
Όπως σας είπα πριν, νομίζω ότι το πρόβλημα είναι περισσότερο πολιτικό. Δεν είμαι σίγουρος για το τι θα συμβεί αύριο, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε πιο γρήγορα σε στενή συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για να σταματήσουμε τον πόλεμο και την ανισότητα στις γειτονικές χώρες. Ανησυχώ για την κατάσταση στη Λιβύη. Ανησυχώ για την κατάσταση στη Συρία. Εξακολουθώ να ανησυχώ για την αστάθεια στην Τουρκία. Μέχρι τώρα οι ροές δεν είναι τόσο υψηλές ώστε να δικαιολογείται η νευρική κρίση που έχουμε στην Ευρώπη, και ειδικά στη Γερμανία. Η Γερμανία είναι μια πολύ μεγάλη χώρα που θα μπορούσε να ενσωματώσει τον σημερινό αριθμό μεταναστών και προσφύγων που εισέρχονται στην Ευρώπη. Επομένως, η λύση είναι να συνεργαστούμε και να κατανοήσουμε ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα που αφορά μονάχα τις χώρες της πρώτης υποδοχής, αλλά είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Επομένως πρέπει να βρούμε συλλογικές λύσεις στην Ευρώπη.
Ερωτηθείς για την άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη και τις συγκρίσεις του 2015 στην Ελλάδα και των κινήσεων του Μπόρις Τζόνσον σήμερα με το Brexit, ο κ. Τσίπρας τόνισε:
Δε μπορεί να γίνει καμία σύγκριση. Διότι πιστεύω ότι δεν είναι λαϊκισμός να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα του λαού σου. Δεν είναι λαϊκισμός να αγωνίζεσαι να βρεις έντιμες συμφωνίες με τους εταίρους σου. Αυτό είναι Δημοκρατία, δεν είναι λαϊκισμός. Αντίθετα, λαϊκισμός είναι να βυθίζεις τους πολίτες σου στο μίσος, να διαιρείς την κοινωνία και να δίνεις μάχες χωρίς να στοχεύεις σε ρεαλιστικές αποφάσεις. Θεωρώ πως αυτό κάνει τώρα ο Μπόρις Τζόνσον. Δυστυχώς, το Brexit ήταν μία κακή επιλογή για το Ηνωμένο Βασίλειο. Φυσικά και σέβομαι την απόφαση του Βρετανικού λαού, αλλά θυμάμαι όταν συζητούσαμε για το θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ήταν τότε πρωθυπουργός ο David Cameron και ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος επειδή είχε καταφέρει σε εκείνο το σημείο να κερδίσει για την πλευρά του μία καλή απόφαση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για “λιγότερη Ευρώπη”. Ήταν χαρούμενος. Και επειδή εκείνη την περίοδο, βρισκόμασταν μόλις λίγο μετά την ελληνική κρίση και ήμουν το «μαύρο πρόβατο» στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όλοι περίμεναν να ακούσουν τι θα πω και κυρίως εάν θα μπλόκαρα την απόφαση. Πήρα το λόγο και είπα ότι διαφωνώ με την απόφαση, αλλά δεν πρόκειται να την μπλοκάρω. Τόνισα όμως στον David ότι δεν θα έπρεπε να είναι τόσο χαρούμενος, γιατί εάν θέλεις να κερδίσεις το δημοψήφισμα με μία λύση που προωθεί λιγότερη Ευρώπη, θα κερδίσουν τελικά οι αντίπαλοί σου που λένε καθόλου Ευρώπη. Γιατί πάντα, οι πολίτες προτιμούν την αυθεντική λύση από την απομίμηση.
Λοιπόν, πιστεύω ότι αν και ο David ήθελε να κερδίσει το δημοψήφισμα – διότι δεν ήθελε Brexit – ήταν εγκλωβισμένος, και εγκλώβισε το κόμμα και τους ανθρώπους του κόμματος. Και νομίζω ότι και τώρα είναι όλοι εγκλωβισμένοι. Δεν μπορώ να δω πως μπορεί να υπάρξει διέξοδος. Όλοι έχουν αρχίσει και κουράζονται με το θέμα και κυρίως οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου. Και νομίζω ότι εάν δεν υπάρξει κάτι ριζοσπαστικό, δυστυχώς οι εξελίξεις θα είναι αρνητικές για τους πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου και κυρίως για τους πιο αδύναμους, για τους εργαζόμενους, για την εργατική τάξη. Επανέρχομαι στο ερώτημα που έθεσα στην αρχή της συζήτησης, το κρίσιμο είναι για ποιους αγωνίζεσαι και ποιων τα συμφέροντα υπερασπίζεσαι.
Ερωτηθείς, τέλος, εάν το Brexit και ο λαϊκισμός που απελευθέρωσε μπορεί να αποτελέσει υπαρξιακή απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε:
Θεωρώ πως η ζημιά θα είναι τεράστια και θα είναι ζημιά για όλους μας. Κυρίως για το Ηνωμένο Βασίλειο και τους πολίτες του, αλλά όχι μόνο για αυτούς. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη ζημιά, εάν δεν υπάρχει συμφωνία, είναι προ των πυλών για όλα τα κράτη μέλη, και κυρίως για τα πιο ισχυρά μέλη της Ένωσης. Οι οικονομίες τους είναι διασυνδεδεμένες με την οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Και αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο πρέπει να αποφευχθεί η έξοδος της Βρετανίας χωρίς συμφωνία.
Σχόλιο του Θανάση Περδικάρη Η ενός μηνός παρουσία μιας ακροδεξιάς ρεβανσιστικής διακυβέρνησης συνοψίζεται σε ένα τσιτάτο 18 λέξεων του τότε τσεκουράτου Βορίδη, σημερινού θεωρητικού της Νέας "Δημοκρατίας" και ινδάλματος των λιμασμένων και των μακεδονομάχων με τα... καλσόν! «Ιστορική ημέρα: η Βουλή καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο, το άσυλο της ανομίας και της βίας της άκρας αριστεράς». Δέκα οκτώ (18) λέξεις, η ταυτότητα της πολιτικής παράταξης που πολύ εύκολα άλλαζε τίτλους αλλά που ποτέ δε θέλησε να απαρνηθεί τον αυταρχισμό και το παρακράτος, γνήσια παιδιά της πάντα παρούσας και πάντα ενσωματωμένης σε αυτήν (όπως και σήμερα) "εμβληματικής" ελληνικής ακροδεξιάς με τάσεις πλήρους ολοκληρωτισμού. Και .... καταφέραμε (καταφέρατε) αυτούς να τους βγάλουμε (βγάλετε) από τις "σπηλιές" τους! Σήμερα στην Ελλάδα δεν υφίσταται κεντροδεξιά, ούτε λαϊκή ή μετριοπαθής δεξιά. Ακόμη και ο χαρακτηρισμός "νεοφιλελεύθερη" δεν καλύπτει σημαντικό κομμάτι της που έχει πλέον μεταλλαχθεί και το διακρίνει ένα πρωτόγνωρο πολιτικό μίσος για τους αντιπάλους του. Μίσος που καλλιεργήθηκε έντεχνα στην διάρκεια της προσμονής για εξουσία, από την πληρωμένη πρωτοφανή παραπληροφόρηση που τώρα μας "τρυγάει" κανονικά, σε συνδυασμό με το πάθος για την εξουσία και το βόλεμα!
Σχόλιο του Θανάση Περδικάρη, μέλους Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Λευκάδας
Είχα μιλήσει έγκαιρα για μια πολύ σκληρή, ρεβανσιστική και σχεδόν εμφυλιοπολεμική δεξιά.
Τότε αρκετοί θεώρησαν ότι ήμουν, τουλάχιστον, υπερβολικός.
Σήμερα είναι φανερό ότι η συγκεκριμένη πολιτική που εκφράζει την επικρατούσα ακροδεξιά τάση στην κυβέρνηση, "κατακλύζει" στελέχη αλλά και ψηφοφόρους, όσοι τουλάχιστον συμπεριφέρονται ως οπαδοί.
Έτσι ο άνθρωπος που δεν είχε το κουράγιο να δεχθεί την ήττα του και να λειτουργήσει ως πολιτικό πρόσωπο, έσπρωξε μια παράταξη στις πιο ακραίες θέσεις της ιστορίας της. Στις θέσεις που συνειδητά επέλεξε, διακήρυξε και πιστά υπηρέτησε, συνεπικουρούμενος από τους ακροδεξιούς τότε πραιτωριανούς του και σημερινούς πραγματικούς ιδιοκτήτες της "Νέας" Δημοκρατίας.
Σήμερα θα τολμήσω να πω ότι αρχίζει το "τοπίο" να γκριζάρει αλλά κανείς μας, νομίζω, δεν θέλει και δεν θα επιτρέψει να περάσουμε στην "κιτρινίλα" που χαρακτήρισε την εξαιρετική ιστορικο-πολιτική ταινία του Θ. Αγγελόπουλου "Μέρες του 36".
Τελικά είναι αναγκαίο να αντιληφθούμε, ότι αυτές οι καταστάσεις σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζονται με επίδειξη πολιτικού πολιτισμού, που σχεδόν πάντα εκλαμβάνεται ως μεγάλη αδυναμία. Τα παραδείγματα πολλά, τόσο κεντρικά όσο και τοπικά.
Γι΄αυτό ακριβώς το λόγο η πολιτική αντιπαράθεση, με ευθύνη της εφαρμοζόμενης ακροδεξιάς νοοτροπίας και πολιτικής, θα πρέπει να είναι σκληρή. Και σ΄αυτό θα πρέπει να προσαρμοστούμε!
